Mensen en momenten
14.1.1875 - 4.9.1965

ALBERT SCHWEITZER

"Een groot tiran van de naastenliefde... "

"Hij was streng, maar enkel hard ten opzichte van zichzelf. Hij meende dat plichtsgevoel en discipline vanzelfsprekende deugden waren. Hij was sterk en zachtmoedig, mild en eigenzinnig tegelijk. Hij was een wijze, wonderbaarlijke man."
Claus Jacobi, biograaf van het tropisch ziekenhuis in Lambarene karakteriseerde de Duitse arts, theoloog, musicus en filosoof met deze woorden.  

Schweitzer werd in 1913 wereldbekend als "oerwouddokter". In Frans equatoriaal Afrika (nu Gabon) richtte hij zijn oerwoudhospitaal op. Daar werden dagelijks levens gered, de kindersterfte was even gering als in een Zwitsers ziekenhuis....  Pas in de loop der jaren breidde hij het hospitaal uit met een intensive care en een lepradorp door middel van internationale schenkingen, de opbrengst van zijn voorgaande reizen, zijn orgelconcerten en geld van vrienden.

Hij was een onvermoeibare vragensteller en onderworp alle systemen aan een ethisch onderzoek. Tenslotte vond hij de centrale formule van zijn filosofie: "Eerbied voor het leven."
Voor Winston Churchill was hij een "genie van de menselijkheid", John F. Kennedy noemde hem "een morele instantie van de eeuw die alles te boven gaat".

Ondanks de vele boeken en films over zijn persoon en een onderscheiding met de Nobelprijs voor de vrede bleef Schweitzer een stil mens, werkte dag in, dag uit als tropenarts in de hitte van Afrika tot hij de uitputting nabij was.

Albert Schweitzer was een tegenstander van atoomproeven en atoombewapening en beklemtoonde voortdurend dat het de mensen zijn die de aarde bedreigen en dat het de mensen zijn aan wie de hoede over de bewoonde aarde werd toevertrouwd en ze bewoonbaar te maken.
sluiten