14.1.1875 - 4.9.1965
ALBERT SCHWEITZER
"Een groot tiran van de naastenliefde... "
"Hij was streng, maar enkel
hard ten opzichte van zichzelf. Hij meende dat plichtsgevoel en
discipline vanzelfsprekende deugden waren. Hij was sterk en
zachtmoedig, mild en eigenzinnig tegelijk. Hij was een wijze,
wonderbaarlijke man."
Claus Jacobi, biograaf van het tropisch ziekenhuis in Lambarene
karakteriseerde de Duitse arts, theoloog, musicus en filosoof met deze
woorden.
Schweitzer werd in 1913 wereldbekend als "oerwouddokter". In Frans
equatoriaal Afrika (nu Gabon) richtte hij zijn oerwoudhospitaal op.
Daar werden dagelijks levens gered, de kindersterfte was even gering
als in een Zwitsers ziekenhuis.... Pas in de loop der jaren
breidde hij het hospitaal uit met een intensive care en een lepradorp
door middel van internationale schenkingen, de opbrengst van zijn
voorgaande reizen, zijn orgelconcerten en geld van vrienden.
Hij was een onvermoeibare vragensteller en onderworp alle systemen aan
een ethisch onderzoek. Tenslotte vond hij de centrale formule van zijn
filosofie: "Eerbied voor het leven."
Voor Winston Churchill was hij een "genie van de menselijkheid", John
F. Kennedy noemde hem "een morele instantie van de eeuw die alles te
boven gaat".
Ondanks de vele boeken en films over zijn persoon en een onderscheiding
met de Nobelprijs voor de vrede bleef Schweitzer een stil mens, werkte
dag in, dag uit als tropenarts in de hitte van Afrika tot hij de
uitputting nabij was.
Albert Schweitzer was een tegenstander van atoomproeven en
atoombewapening en beklemtoonde voortdurend dat het de mensen zijn die
de aarde bedreigen en dat het de mensen zijn aan wie de hoede over de
bewoonde aarde werd toevertrouwd en ze bewoonbaar te maken.
|